Even voorbij Iasmos is een waterplaatsje(bron) aan de rechterkant met een veldje waar we mooi kunnen overnachten. Dit heb ik in een Duits camperboek gelezen. De plek is een vermaak op zich omdat er veel mensen stoppen. Het is een trefpunt voor mensen die van het land af komen, overal op de akkers zie je mensen aan het werk. Ook komt er een herder met zijn kudde schapen langs. De volgende dag gaan we naar Xanthi, hier is ook een Turkse wijk, echter niet met winkeltjes. We lopen even de wijk in naar boven naar de moskee. Veel huizen gaan hier schuil achter een poort, huizen van de Turkse bewoners dus, bij de Grieken is het opener. Na Xanthi kiezen we voor de weg door de bergen(Rodopi gebergte) om richting Drama te gaan. Als je de rivier de Nestos over gaat ben je in Macedonië en zie je ook geen minaretten meer We willen naar Phillipi en dat ligt tussen Kavala en Drama in. De route is wel mooi, maar als tijd een rol speelt kan je beter over de snelweg naar Kalava rijden en dan naar Krinides waar Philippi ligt.  Philippus II, koning van Macedonië , heeft hier ooit de Romeinen verslagen en de stad Philippi genoemd. Verder is ook de stad bekend omdat Paulus hier predikte. Omdat hij behoorlijk succes had, werd hij gevangen gezet. Toen er een aardbeving kwam is hij weer vrij gekomen. De resten van de gevangenis zijn er nog. Toen we al eens op Thassos waren zijn we ook naar Philippi geweest maar omdat we toch "in de buurt waren" wilden we er nog een keer naar toe. We zijn echter te laat om de archeologische plaats te bezoeken het is al gesloten. Als we vragen of we op de grote parkeerplaats mogen overnachten is dat geen enkel punt , alleen gaat de poort van het park wel op slot. Nou dat vinden we geen probleem, voordat de poort sluit gaan we in het dorp nog even wat boodschappen doen. Het park heeft ook een café en is een soort van ontmoetingsplek. We zien er ook veel mensen joggen en wandelen. Verder heeft het een openbaar toilet en er is water, altijd handig. De volgende dag lopen we over de archeologische plek die zowel rechts als links van de doorgaande weg ligt. Tegen de middag vertrekken we naar Halkidiki.

Terug>

Halkidiki

Halkidiki is de "hand met 3 vingers", van rechts naar links, Athos, Sithonia en Kassandra. Ook op deze schiereilanden waren we ook al eens, behalve op Athos. Dit is een monikken republiek, met de heilige berg Athos(ruim 2000 m hoog) streng verboden voor vrouwen. Voor mannen alleen toegankelijk op aanvraag. We overnachten op een schitterende plek aan het strand even een stukje voor Olimbada, dit is een dorpje voor de Grieken, buitenlandse toeristen zie je niet. Omdat de plek zo heerlijk rustig is en we met de camper mooi in de schaduw staan van een grote boom blijven we nog een dagje staan. Het begint al behoorlijk warm te worden. Na Olimbada komt een stukje kust met  stranden waar we overal caravans zien staan, die zo te zien het hele jaar hier staan, gedoogplekken. Het seizoen is hier nog niet begonnen dus er is nauwelijks iemand te zien. We gaan aan een mooi strandje staan waar een strandtent bij is die al open is. Er staat ook een Hollandse camper. We horen dat er op het strand een kraan is waar je water kunt halen. We gaan ook voor het eerst zwemmen(19 mei) en spoelen het zout even van ons af bij de kraan. In Ierissos gaan we even op zoek naar een internet café, dit is een plaats waar voornamelijk Grieken komen. Als we klaar zijn rijden we even naar de werfjes aan de oostkant van het dorp, hier kan je zien hoe de autenhieke vissersboten gebouwd worden. Daarna rijden we naar Ouranopoli, hier is dus de grens. Van hieruit vertrekken er veel boten voor een tocht langs het schiereiland om de kloosters te bekijken.

Na even in Ouranopoli rond gekeken te hebben(o.a. Byzantijnse toren) gaan we weer terug. De kustweg is smal en nergens een plekje om te staan of te overnachten. We rijden dus naar Nea Roda richting haven, even er voorbij vinden we een mooie plek op een soort pier. 's Nachts horen we de stemmen van de vissers op de boten, we staan praktisch rond om in het water. De volgende dag rijden we langs de oostkust van Sithonia waar heel veel campings zijn, vlak bij een resort overnachten we een keer. Sarti is dan een plek waar het seizoen al begonnen is nu, we rijden even verder en gaan in de volgende baai op een kleine camping staan(camping Katerini). Van hieruit kunnen we weer met de scooter erop uit. Sarti is niet ver weg en Sikia en de weg naar het zuiden verder langs de kust is ook mooi. Dit zijn allemaal kleine plaatsjes en kleinschalig toerisme wat je hier ziet. Na een paar dagen gaan we weer verder, de weg door het zuidelijke puntje is prachtig. In het zuiden aan de westkust is het heel goed mogelijk hier en daar vrij te staan, wat we dan ook doen.

Nea Marmaris is de grootste en drukste plaats van Sithonia, we parkeren aan de zuidkant vlak bij een scheepswerf en lopen zo de stad in. De camping die hier zijn ten noorden van Nea Marmaris staan allemaal vol met seizoensplaatsen van Grieken uit Thessaloniki. Niet echt het type camping wat wij zoeken, maar het wordt wel weer eens tijd voor een camping met wasmachine. Maar eerst vinden we nog een schitterende plek aan het strand bij Kalogria, waar we op een verhard stukje naast een klein weggetje en achter een muurtje praktisch op het strand staan. De volgende dag dus maar weer op zoek naar de camping met wasmachine. Even voorbij Nikiti vinden we op camping Milos zowaar  een plekje aan het water en heerlijk onder de bomen want het begint behoorlijk warm te worden. We blijven een paar dagen en gaan er weer met de scooter op uit naar Metamorfosi en we wandelen langs het strand naar Paralia Nikitis.  We gaan ook nog even met de scooter naar Agios Nicolaos een dorpje dat bijna aan de oostkust ligt. Het schiereiland is hier op zijn smalst dus dat is niet zo ver weg. Na een paar dagen vertrekken we weer richting Kassandra. Bij Skala Gerakinis rijden we echter een stukje langs het water en vinden een prachtige plak bij een molen aan het water. De volgende dag rijden we Kassandra op. Ooit waren we hier ook al eens, maar als we langs de oostkust rijden weet je niet wat je ziet. Dit is een en al vakantieresort, kinderpretparken, bowlingbaan etc, vreselijk, we nemen niet eens de moeite om uit de camper te komen en ergens een rondje te lopen. Naar het zuiden toe wordt het iets beter . Marinus loopt een keer een weggetje af om te kijken of er een mogelijkheid is om te staan. Hij komt dan bij een "gedoogplek" met tenten en caravans. We hebben hier niet zo veel zin in en rijden maar weer door. De oostkust is gelukkig wat rustiger, Loutra is dan ook een plaatsje wat we weer leuk vinden. Aan de noordkant van het dorp is een parkje bij de haven en daar gaan we staan vlak bij een kerkje. Even later komt er nog een camperbusje. Het plaatsje ligt heel mooi, 's avonds maken we een wandeling omhoog langs de baai. In het dorp zit een kleine supermarkt met vers brood, allemaal vlak bij. In het kerkje zit zelfs een kraan waar we weer wat water halen. Na 1 nacht gaan we toch maar weer verder, even voorbij Loutra is een heel mooi kerkje en het is zondag dus we hopen dat het dan open is. We waren al een bij het kerkje, met holy stone, maar toen was het dus gesloten. NU is het dus open , het verhaal van de holy stone staat buiten op de kerk geschreven. Het is een schitterende plek , zeker nu er prachtige roze bloemen in bloei staan.

Hier langs de westkust is er dus geen massatoerisme maar het staat wel volgebouwd met vakantiehuisjes en een plekje om te staan zien we niet. De natuur is mooi overal zie je oleanders die nu in bloei staan, het is inmiddels juni. Maar het is niet ons (schier)eiland veel te druk en vol. We rijden na Nea Moudania weer langs de kust weg en vinden ietsje verder weer een plekje aan het strand, het is zondag dus is het druk en 's avonds ook er rumoerig. Soms tref je het wel eens wat minder. De volgende dag gaan we naar Nea Kalikratia even voorbij de stad gaan we op de camping staan(Aegean camp) Op de kaart staat de camping ten oosten van de plaats maar volgens mij is het toch echt ten westen!!!  Camping met wasmachine en zwembad, waar we eens lekker op een ligstoel gaan liggen want het waait nog al en bij het zwembad is het lekker in de luwte. De volgende dag gaan we lopend naar de stad toe, niet onaardig , toevallig is er ook markt dus er is behoorlijk wat reuring. Het heeft een aardig winkelcentrum en we vinden er ook een internetcafé. Dit is ook een vakantieplaats voor de Grieken vooral uit Thessaloniki wat niet zo ver hier vandaan is.

Terug>

Macedonië

Thessaloniki gaan we niet in, te groot en te druk, wel tanken we even LPG ten zuiden van de stad. Daarna de snelweg op en met een  boog er om heen richting Pella. We zitten nu midden in Macedonië, ooit was het antieke Pella de hoofdstad van Macedonië. Het is ook de geboorteplaats van Philippus II, die we dus bij Kavala al tegen kwamen.  Zijn zoon Alexander de Grote groeide hier op en werd onderwezen door Aristoteles. Pella is nu nog bekend om zijn prachtige vloer mozaïeken, deze dateren van 300 v.Chr. Binnen in het museum hangen er een aantal die zijn prachtig schoongemaakt, zoals het bekende leeuwengevecht. Maar buiten op het terrein is ook nog een en ander te zien. Vanuit Pella zijn we iets zuidwestelijker de hoogvlakte opgegaan naar Vergina. In het dorp zagen we een bordje van een camperplek,handig voor weer het toilet legen en water. In 1977 zijn hier dus graven gevonden die nog helemaal ongeschonden waren. Dit bleken later de Macedonische koningsgraven te zijn, dus ook van Philippus. Die herkende men aan de verwondingen aan zijn schedel(de oogkas) er was dus geen twijfel mogelijk. Dit was dus een sensationele vondst, het wordt als de belangrijkste bezienswaardigheid in Noord-Griekenland gezien. Het museum is dus pas in 1993 geopend, het is in een grafheuvel(tumulus), in schemerlicht en in een constante temperatuur van 22 graden. Prachtig zoals het museum is vormgegeven, echt een must als je in de buurt bent. De gouden sieraden, het soldaten tenue van Philippus, het gouden kistje wat een pracht en praal, nog maar zo kort geleden ontdekt. Helaas niet fotograferen. Buiten staan genoeg kiosken dus maar een boekje gekocht over al dat moois.

Van uit Virgin rijden we weer naar de kust toe, na een aantal kilometers zien we een bordje naar rechts naar een klooster. We rijden er naar toe omdat daar meestal wel een plekje is om te stoppen en even een koffie te drinken. Het kloostertje ligt boven prachtig boven op een heuvel met uitzicht over de hoogvlakte. De deur is los en we gaan naar binnen, er is niemand te zien. We bezoeken het prachtige kerkje van het klooster, zo maar een onverwachte leuke stop  voor een koffiepauze. We gaan weer naar de kust, het wordt moeilijk hier om een plekje te vinden we zitten eigenlijk nog dicht bij Thessaloniki en vlak bij Katerini dus hier gaan veel Grieken met vakantie langs deze kust. Of het is zo afgelegen en ver van de weg af dat we hier toch niet overnachten, we staan er een middagje om te zwemmen Het is behoorlijk warm en weekend, we rijden daarom maar door naar het antieke Dion. Philippus had hier zijn leger gestationeerd. Voor de Macedoniërs was dit een heilige plek. In de 4de eeuw voor Chr. woonden er 15.000 mensen. Het terrein is een park met weer veel mozaïeken, ook heel leuk is de openbare toiletruimte van 25 a 30 mensen. Gezellig met z'n allen naast elkaar op het toilet. Ik vraag me af of mannen en vrouwen door elkaar zitten? We overnachten op het parkeerterrein met uitzicht op Olympus.

Terug>

Thessalië

Olympus is niet een berg maar een gebied van 20 vierkante  kilometers van bergketens met de Mitykas van 2917 m als hoogste top en tevens nationaal park. In de mythologie woonden hier de goden met Zeus als oppergod. Het gebied ligt vlak aan zee met een smalle strook laagland tussen bergen en zee. Je kunt vanuit het bergdorp Lithogoro nog 17 km omhoog het nationaal park in rijden. Het dorp is een punt voor dagjes mensen maar ook voor klimmers die het gebied in gaan. Het gebied heeft 2 refugio's die vanaf de parkeerplaats (Prionia) bevoorraad worden met paarden. Als je vanaf Lithogoro omhoog rijdt kom je eerst langs het vervallen klooster Dionisou. We gaan er even een kijkje nemen, helaas net een regenbui. Het klooster wordt gerestaureerd met subsidie van de EEG zoals zoveel dingen in Griekenland. We worden wel eens een beetje moe van al die borden. Op de parkeerplaats kun je ook overnachten, maar wij rijden nog een stukje door naar het eindpunt Prionia, einde van auto verkeer dus. Het is er druk met klimmers die afgezet worden maar ook die er parkeren en omhoog gaan voor 1 of 1 overnachtingen. Dat merken we als het later wordt en de auto's staan blijven, Wij zijn slechts een uur omhoog gegaan en daarna weer terug, mooie wandeling maar je hebt helaas geen uitzicht daar moet je dus verder voor. Maar dat laat mijn conditie niet toe. Op de parkeerplek is water en een openbaar toilet en een restaurantje maar dat sluit  eind van de middag als iedereen weg is. Er staat een groot bord dat het verboden te kamperen is, maar wij parkeren toch? Ik las dat er vaak campers staan maar wij waren er alleen die nacht. Op een gegeven moment 's nachts hoor ik een auto de parkeerplaats oprijden, draait langzaam en gaat weer terug, controle van een wacht of politie? Toch lekker geslapen, heerlijk koel en geen muggen! Als we de volgende dag vlak voor Lithogoro het park uitrijden staat er politie en is de weg afgezet, men laat ons gewoon voorbij rijden.

Het is weekend dus als we weer langs de kust rijden is het er druk en liggen de stranden vol. Dit is het strandgebied van de industriesteden Katerini en Larissa. Niet gemakkelijk om een plekje te vinden, in het Duitse camperboek lees ik dat ten zuiden van Stomio weer wat mogelijkheden zijn. Dit stukje kust is mooi en veel rustiger dan ten noorden van Stomio want de grote weg van Larissa gaat naar de stranden waar we net langs gereden zijn. Langs dit stukje kust ligt een gebergte van bijna 2000 m hoog dus is het niet gemakkelijk te bereiken. Bij Kokino nero vinden we een prachtig strand met de mogelijkheid achter een strandtent te staan. Prima plek ware het niet dat het zaterdag is en achter in de middag begint de discomuziek, inpakken en weg wezen. In het zelfde boekje lezen we dat ten zuiden van Agiokambos(5 km) moet weer een mogelijkheid zijn. Het stukje kust tot Agiokambos is mooi en heel rustig met kleinschalig toerisme. We vinden de plek, een mooi strand met een bord verboden te kamperen. In een hoek staan een paar tentjes met Grieken. Als ik vraag of het geen probleem geeft zegt hij van niet en als de politie komt moeten wij weg en niet de camper hoor, stelt hij ons gerust. De volgende dag komen er wat dagjes mensen en er komt zelfs een snackbarkar maar verder is het er heerlijk rustig.

Na 2 nachten vertrekken we, we gaan richting Pilion. We kunnen niet door blijven rijden tot aan bv Horefto want de weg langs de kust houdt op we gaan dus de bergen weer in naar de grote  weg richting Volos. Een mooie route mede door de prachtige paarse bloemen die overal langs de kant van de weg staan tussen de varens een plaatje om te zien. Dit gebied is erg rustig, we komen door een paar kleine bergdorpjes en komen op een stuk van 25 km slechts 4 auto's tegen.

Terug>

Pilion

Pilion is een schiereiland waar nog geen massatoerisme is, het is vooral geliefd bij de Grieken. In het noorden is Pilion bergachtig, er is zelfs een klein skigebied. In de mythologie is het het gebied waar de centauren woonden, wezens die half mens, half paard waren. Verder is het gebied heel waterrijk en de fruittuin van Griekenland. Een van de mooiste streken van het vaste land, het heeft van alles, bergen, bossen, strand en nog redelijk rustig zeker in het zuidelijkste deel voorbij Argalasti. Een aantal jaren geleden waren we al eens 14 dagen hier. We gaan eerst naar Makrinitsa een bergdorp  even boven Volos, het dorp heeft mooie argontika huizen(herenhuizen) die karakteristiek zijn voor deze streek. Helaas regent het een beetje en is Makrinitsa uitgestorven. Normaal is dit een drukke toeristische plaats. Op het dorpsplein staat een hele grote oude plataan, een Osmaanse marmeren fontein en een schattig kerkje. Maar zoals ik al zei we waren hier al eens en omdat het een beetje regent gaan we weer verder naar Portaria. Overal zie je hier de ingemaakte vruchten te koop, kleurige potten op een rij. Daarna gaan we richting oostkust, omdat dit een smalle "moeilijke kust" is besluiten we te overnachten op de Haniapas, het is 1200 m hoog en het is er dan 16 graden. In het dorp staan we op een pleintje tegen over een gebouw vlak naast de weg. Maar het is hier 's nacht rustig en we slapen prima bij deze temperatuur.

De volgende dag dalen we via zeer smalle weggetjes af naar de kust naar Horefto, waar nog nauwelijks iets te doen is. We gaan verder naar Ag.Ioanis. Hier is al wat meer toerisme, dit zijn echter allemaal zeer kleine plaatsjes en alles is er zeer kleinschalig, een grote supermarkt is er bv niet. Wel een camping waar we deze keer weer voor kiezen. De volgende dag rijden we van de camping links af steil de berg op, maar de wagen trekt het prima, met de fiatducato onze vorige camper had dat waarschijnlijk problemen gegeven. Het is hier een prachtige kust, overal bloemen, fruitbomen en veel hortensia kwekerijen zie je. We rijden naar het strand Milopotamos en drinken boven op de parkeerplaats een koffie, het is nu behoorlijk warm. Het strand ligt schitterend beneden in de baai en het is er nu nog rustig. Daarna gaan we door naar Argalasti dit heeft een supermarkt zodat we weer even inkopen kunnen doen want we willen straks aan de stille oostkust in het zuiden gaan staan . We gaan naar Paltsi beach, een prachtige baai met een paar restaurantjes, er is ook een kerkje en achter de kerk is een kraan. Water vinden is in heel Griekenland eigenlijk geen probleem. We staan aan het strand en hebben van een paar Tamarisken bomen een beetje schaduw wat erg prettig is want het is al behoorlijk warm. Deze kant van de kust is heel rustig ook omdat er geen doorgaande weg langs loopt, die loopt aan de westkant.

Na 2 dagen gaan we weer via Argalasti terug, dit is een redelijk grote plaats en eens kijken of er een internetcafé is. Argalasti heeft een gezellig dorpsplein waar het nu nog rustig is. Maar er is geen internet, bij navraag moet er een mogelijkheid zijn in Milina, een klein plaatsje aan de westkust. In Milina begint het seizoen een beetje op gang te komen. Hier zit volgens mij ook een Nederlandse touroperator net zo als in Afissos. Beiden leuke kleine plaatsjes met kleinschalig toerisme. En het klopt we vinden een internetcafé in Milina. De kust is hier erg mooi toch gaan we niet naar het zuiden naar Trikeri waar we ook al eens waren we willen naar Afissos waar we een aantal jaren geleden 14 dagen met Ross holidays waren en waar we goede herinneringen aan hebben. We lopen eerst nog even door Horto, minder toerisme hier dan in Milina maar ook een schattig plaatsje. We rijden dus weer naar het noorden en komen weer door Argalasti. We weten dat er vlak voor Afissos een klein pleintje is aan het strand daar willen we een nachtje staan en vanavond dan even op het pleintje eten. Als we van de grote weg af draaien en even later bij het pleintje komen zien we dat er een watersportcentrum gebouwd is en dat er totaal geen mogelijkheid meer is om te staan en/of parkeren. We rijden  even verder komen de hoek weer om en toen ging het fout. De koppeling, het gedeelte waar je dus je voet opzet, breekt af. We kunnen net uitwijken op een plek van een bouwplaats. Ja dat heb je dan met vrijdag de 13e (juni)!!!We gaan de ANWB bellen voor hulp, om een lang verhaal kort te maken we hebben daar vvan 1 uur 's middags tot half 8 's avonds gestaan. Het probleem is dat er in Griekenland niet gesleept(met touw) mag worden, in heel Griekenland zijn maar 2 diepladers waar een grote camper op past. Men heeft ons toen gesleept op een lepelwagen, dus de voorste wielen van de grond. 's Avond om 9 uur waren we bij een Fordgarage in Volos. Toen we daar op de sleepdienst stonden te wachten ben ik Afissos ingelopen, een heerlijk plaatsje. Onder tussen  wordt er heel wat afgebeld, uiteindelijk regelt Ford Duitsland(notehilf) de sleep. Zo staan we op vrijdag de 13e, op een bedrijventerrein in Volos, i.p.v. aan een strandje in Afissos. We hebben nog een probleem want het is dit weekend Grieksorthodox Pinksteren en alles is dus gesloten, de garage is dinsdag pas weer open. Dan kan pas het onderdeel uit Larissa opgehaald worden en kan er gerepareerd worden.

De volgende dag krijgen we via de ANWB  vervangend vervoer en gaan we op zoek naar een hotel. Volos is een drukke stad en zeker dit pinksterweekend gaat men richting  Pilion. Omdat de Fordgarage ook aan de westkant van Volos is gaan we daar op zoek naar een hotel. Op een paar kilometer afstand vinden we in Alikes een familiehotelletje. 's Avonds maak ik in de camper nog wat eten klaar, de koelkast zat net helemaal vol, dit ook i.v.m. naderend Pinksteren. Tussen de camper en huurauto eten we gewoon met de tafel en stoelen op straat. Overdag gaan we met de huurauto de kust ten westen van Volos verkennen. Alikes is een toeristische plaats voor de Grieken, buitenlanders zie je hier niet, die zitten in Pilion. Voorbij Alikes komen een paar kleine plaatsjes aan het water, het is hier zelfs nu nog rustig. Nea Anchialos is weer wat drukker maar alleen met Grieken, geen buitenlander te zien. 's Avonds zitten we op ons balkon met uitzicht op zee, tegen over ons is een groot huis waar diverse families in wonen. Men loopt in en uit bij elkaar en zit buiten met elkaar te praten, de was wordt gedaan, er worden mensen thuis gebracht en  weer opgehaald, voor ons is het een bron van vermaak.

Na Afissos hadden we het plan bij Kala Nera op een camping te gaan staan en vandaar weer met de scooter er op uit. Nu gaan we dus met onze huurauto naar Kala Nera, het is hier vreselijk druk en het strand ligt vol. We horen hier ook regelmatig Nederlands spreken er zitten n.l. diverse touroperators in Kala Nera. Het is niet onze plek, we gaan weer naar Kato Gatzea, dit ligt vlak bij maar het is opvallend hoe rustig het hier nog is. Even ten noorden hiervan vinden we een rustig strandje met wat schaduw van een Tamarisk, het is behoorlijk warm. Dinsdag gaat Marinus naar de garage want hij wil er bij zijn als ze gaan repareren en hij rijdt hem zelf(zonder koppeling dus) de brug op. Gelukkig heeft men in Larissa het onderdeel en aan het eind van de ochtend begint men aan de reparatie. Een en ander zit niet helemaal mee en dreigt zelfs nog uit te lopen naar de volgende dag. Ze werken n.l .maar tot half 5! Maar met hulp van Ford Duitsland en pressie van hun kant maakt men de klus toch af en is de wagen half 6 klaar. Het plan was eventueel naar Evia te gaan en Delfi en via de westkust weer terug naar Igoumenitsa waar we 16 juli de terugtocht besproken hadden. Het is echter al zo warm, tegen de 40 graden en het wordt druk, zeker in de weekenden, daarom besluiten we terug te gaan. Dat andere komt nog wel eens t.z.t. We rijden weer via Metsovo in één stuk terug naar Igoumenitsa en gaan de terugtocht omboeken. Dit kan niet meer naar Venetië maar de volgende avond wel naar Ancona, dat doen we dan maar. We staan die nacht en volgende dag even ten noorden van Igoumenitsa aan Deprano beach waar het vol staat met campers die op hun overtocht wachten. Die dag zitten we aan het strand onder een boom en zien heel wat boten van Minoan Lines vertrekken.

's Avonds rijden we naar de haven en wachten daar op het moment dat we aan boord kunnen. Tegen middernacht vertrekken we en de volgende dag 's middags zijn we in Ancona. In een klein plaatsje onder Cremona overnachten we bij een pleintje aan een parkje. Het is snikheet, tegen 12 uur spoel ik me even af met de buitendouche. Hier hebben we ook deze reis weer heel veel plezier van gehad.  De volgende dag gaan we richting Zwitserland,  misschien kunnen we daar nog een paar dagen blijven. Het regent echter dat het giet en we hebben geen zin om af te wachten of het droog wordt. We rijden  door naar Baden-Baden waar een vriend van ons woont. Als we hem bellen blijkt hij thuis te zijn en we zijn welkom. Na een gezellige avond brengen ze ons weg naar de camperplaats in Baden-Baden. De volgende dag rijden we naar huis waar we dus 22 juni aankomen. Een prachtige reis van bijna 11 weken en we gaan zeker nog een keer terug om de andere plekken nog een keer te bezoeken die we in gedachten hadden. 

Terug>